Saiki, industri iki wis ngerti babagan tata kelola lingkungan kutha. Donya lan Tiongkok wis duwe pengalaman lan model sing cukup kanggo referensi. Sistem banyu kutha-kutha ing Tiongkok kalebu sumber banyu, asupan banyu, drainase, sistem tata kelola, badan banyu alami, lan perlindungan lingkungan banyu kutha. Ana uga ide sing jelas. Nanging ing pedesaan, kahanane wis owah kabeh. Contone, babagan sumber banyu, ana luwih akeh cara kanggo entuk banyu tinimbang ing kutha. Wong bisa langsung nggunakake sumber banyu ing sekitar, banyu lemah utawa banyu saka jaringan kali minangka sumber banyu ngombe; babagan drainase, wilayah pedesaan ora kaya kutha-kutha sing duwe standar pangolahan limbah sing ketat. Jaringan pabrik lan pipa. Dadi sistem lingkungan banyu pedesaan katon prasaja, nanging ngemot kerumitan sing ora ana telas.

Nandur, beternak, lan sampah minangka faktor penting sing nyebabake polusi banyu ing pedesaan.

Sumber banyu ngombe ing desa bisa uga tercemar dening lahan pertanian, peternakan lan unggas, sampah utawa jedhing sing mlebu, lan lingkungan banyu ing pedesaan bisa uga tercemar dening sampah domestik pedesaan, pupuk lan pestisida saka sumber pertanian non-titik, lan antibiotik saka peternakan lan unggas. Mulane, masalah lingkungan pedesaan ora mung winates ing wilayah pedesaan, nanging uga ana hubungane karo kabeh wong lan manajemen lingkungan banyu ing wilayah kali.

Ora cukup mung mikir babagan banyu ing lingkungan banyu ing deso. Sampah lan sanitasi uga minangka faktor penting sing mengaruhi lingkungan banyu. Tata kelola lingkungan banyu ing deso minangka proyek sing komprehensif lan sistematis. Nalika ngomong babagan banyu, ora ana dalan metu. Kita kudu nggatekake kelengkapan lan kepraktisane. Contone, limbah lan sampah kudu diolah bebarengan; peternakan lan unggas lan polusi non-sumber tetanen kudu dikontrol kanthi komprehensif; sumber banyu lan kualitas pasokan banyu kudu ditingkatake kanthi sinergis; standar lan kontrol kudu disesuaikan karo kahanan lokal.

Mulane, ing mangsa ngarep, kita ora mung kudu fokus ing pangolahan lan pembuangan, nanging uga kudu fokus ing kontrol polusi lan pemanfaatan sumber daya. Kita kudu nimbang lingkungan banyu pedesaan saka perspektif manajemen sing komprehensif, kalebu limbah, sanitasi, peternakan lan unggas, pertanian, lan sumber non-titik. Enteni, iki cara mikir sing komprehensif babagan manajemen lingkungan banyu pedesaan. Banyu, lemah, gas, lan limbah padat kudu diolah bebarengan, lan pembuangan, pembuangan antara, konversi, lan macem-macem sumber sing terlibat uga kudu dikontrol ing siklus multi-proses lan multi-sumber. Pungkasan, uga penting yen pirang-pirang langkah kayata teknologi, teknik, kebijakan, lan manajemen efektif.